سر ز بالین به چه امید بر آرم سحری


که در آن روز نبینم رخت ای رشک پری


آه از آن شب که نگیری خبر از من در خواب


وای از آن روز که من از تو نگیرم خبری


عهد کرده است که از صحبت دونان گذرد


دیرتر می گذر ای عمر که خوش می گذری


شهر عشق است و جنون از همه جا مقصد ما


خیز اگر با من و دل ، راهزنا همسفری


می شد ای کاش که یک لحظه نباشم بی تو


یا شدی کاش دلم شاد به روی دگری


وای بر من که به سودای تو ای ماه مرا


نیست جز آه و دگر نیست در آن هم اثری


من اگر دل به تو دادم تو ز من دل بردی


گر گناهی است محبت تو گناهکارتری


به خدایی که تو را بردن دل داده به یاد


قسمت می دهم ای مه که ز یادم نبری


خوب شد باز شدی عاشق و شوریده عماد


ننهی باز به بالین سر بی دردسری